امروز فیلم Mother-2009 محصول کشور کره را دیدم. مادری که قبول نمیکند پسرِ بیمارش ممکن است قاتل باشد.
این سوال در ذهنم شکل گرفت:
برای یک مادر این میتواند باورپذیر باشد که فرزندش قاتل باشد؟
مادر نشدهام. پس نمیتوانم پاسخ این سوال را بدهم. اما اگر بخاهم حدس بزنم، میتوانم بگویم «نه».
فضای فیلم استیصال و ملالِ مادر را به خوبی نشان میدهد.
امروز به «ملال» فکر میکردم. خودِ واژهی ملال هم ظاهرش ملالانگیز است.
ملالهای من در زندگی چهها بودهاند؟ شاید فهرستی نوشتم از ملالهای زندگیام.